تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ « 1 » عرض كرد : عموى تو عبد اللّه بن موسى براى ما فتوا داد كه به اين جمله طلاق آن زن داده مىشود ! امام جواد عليه السّلام فرمود : اى عمو ! از خدا بترس ، با بودن امامى كه از تو عالمتر است فتوا مده . صاحب مسئلهء دومى از جا بلند شد و گفت : يا بن رسول اللّه چه ميفرمائى در اين مسأله كه مردى با حيوانى جماع كند ؟ فرمود : آن مرد بايد كمتر از ( 100 ) تازيانه بخورد ، پشت آن حيوان را بايد داغ كنند و آن را از آن شهر خارج نمايند كه براى آن مرد ننگ نباشد . آن مرد گفت : عموى تو عبد اللّه بن موسى جواب ما را چنين و چنان گفت . امام جواد فرمود : لا إله الا اللّه ! اى عمو ! اين براى تو كار بزرگى است كه فرداى قيامت در مقابل خدا قرار بگيرى و خدا به تو بگويد : چرا آن چيزى را كه نميدانستى براى بندگان من فتوا دادى در صورتى كه در مسند امامت كسى كه از تو عالمتر بود وجود داشت ؟ ! . عبد اللّه بن موسى در جواب گفت : من جواب اين مسأله را به همين نحو از برادرم امام رضا عليه السّلام شنيدم ، امام جواد فرمود : از امام رضا اين مسأله را پرسيدند : با مردى كه قبر زنى را بشكافد ، با آن زن مرده زنا كند ، كفن او را سرقت نمايد چه بايد كرد ؟ امام رضا فرمود : دست آن مرد را براى سرقتى كه كرده بايد قطع كنند ، او را براى اينكه كفن مرده را سرقت كرده بايد تبعيد نمايند . ابو خداش ميگويد : من در مجلس حضرت موسى بن جعفر

--> ( 1 ) سورهء بقره ، آيهء ( 229 ) يعنى طلاق ( رجعى ) دو مرتبه است ، بعد از آن بايد ( زن را ) بنحو خوبى نگاه داشت يا به طرز نيكوئى رها كرد - مترجم .